Origineel: “Aan de Amsterdams
grachten”, tekst: Wibo Lievense
| de
Meisen |
Aan de
Walcherse kust e’k vee plekjes bezocht Het
ei me diep in m’n arte oaltied erocht Van
’t Fort bie Ritthem toet an de kant van Breezand Je
raekt t’r zowat deur, van je verstand |
| de
Meisen |
En
ôôk de bôômen, drôôme êêl welbewust En over ’t waeter, gaet er een bôôt uut de kust |
| de
Meisen |
Walcheren
is een eiland, zonder bin me oal’meale ont’and Je
ken over stranghe kuiere, mee je voeten in ’t zand Je
wil oalles wè bekieke en liefst dan nog oalles teheliek Mè niks is zo prachtig, as d’n Wasschappelsen diek. |
| de
Meisen |
Di bin
vee meulens op Walch’ren in êêl hoeie staet Het
is oak êêl prachtig a je d’n toren op haet De
natuur is heweldig bie Oranjezon Het
is ‘r of di de scheppinge behon |
| de
Meisen |
En
ôôk de bôômen, drôôme êêl welbewust En over ’t waeter, gaet er een bôôt uut de kust |
| Toneelploeg |
Walcheren
is een eiland, zonder bin me oal’meale ont’and Je
ken over stranghe kuiere, mee je voeten in ’t zand Je
wil oalles wè bekieke en liefst dan nog oalles teheliek Mè niks is zo prachtig, as d’n Wasschappelsen diek.
|
| de
Meisen |
Eêl
karaketristiek is ’t grôte ôôd en
wat bin de dunen bie Zoetelande toch grôôt Di
staet een lilluk staduus, ’t liek wè een lôôs ‘k Bezweek nooit vô Domburghse charmes, di op bin ik grôôs |
| de
Meisen |
En
ôôk de bôômen, drôôme êêl welbewust En over ’t waeter, gaet er een bôôt uut de kust |
| de
Meisen |
Walcheren
is een eiland, zonder bin me oal’meale ont’and Je
ken over stranghe kuiere, mee je voeten in ’t zand Je
wil oalles wè bekieke en liefst dan nog oalles teheliek Mè
niks is zo prachtig, as d’n Wasschappelsen diek. |